Transboundary River Forum: Η πρώτη συνάντηση για τη βιώσιμη διασυνοριακή διαχείριση ποτάμιων οικοσυστημάτων στην Ελλάδα!

Ο Γιώργος Αμυράς είναι δημοσιογράφος και απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι βουλευτής από το 2015 και εκλέγεται στον Νομό Ιωαννίνων από το 2019. Τον Ιανουάριο του 2021 ανέλαβε τη θέση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος & Ενέργειας, υπηρετώντας σε αυτό το νευραλγικό πόστο μέχρι και τον Μάιο του 2023.

Κατά τη θητεία του στο ΥΠΕΝ προωθήθηκαν πολλές και εμβληματικές περιβαλλοντικές μεταρρυθμίσεις όπως τα «Απάτητα Βουνά» θέτοντας σε καθεστώς αυστηρής προστασίας, για αρχή, εννέα βουνά (Σάος, Σμόλικας, Τύμφη, Ταΰγετος, Λευκά Όρη, όρος Χατζή, Άγραφα, Μαίναλο και Δίκτη). Επιπρόσθετα, έδωσε τέλος σε μια εκκρεμότητα δεκαετιών με την ολοκλήρωση της έκδοσης των Δασικών Χαρτών, έτσι ώστε να καταγραφούν και προστατευτούν αποτελεσματικά τα δασικά οικοσυστήματα της χώρας. Ορόσημο αποτέλεσε η υπογραφή, από τον κ. Αμυρά, Υπουργικής Απόφασης με την οποία τμήμα της λεκάνης απορροής του διασυνοριακού ποταμού Αώου στην ελληνική πλευρά των συνόρων κηρύχθηκε ως «Προστατευόμενος Φυσικός Σχηματισμός και Προστατευόμενο Τοπίο», δίνοντας τέλος στο υφιστάμενο κενό προστασίας και λειτουργώντας ως θεσμική ασπίδα στη διασφάλιση της ελεύθερης ροής των κυρίων ποταμών και των παραποτάμων του υδρογραφικού δικτύου του Αώου.

Πρωταρχικός του στόχος αποτελεί ένα περιβαλλοντικά υπεύθυνο και βιώσιμο μέλλον για την Ελλάδα, με κυρίαρχο στοιχείο την προστασία της βιοποικιλότητας, ως απάντηση στην κλιματική κρίση.

Ο Παύλος Βασάκος (Ηλεκτρονικός Μηχανικός ΤΕ, MSc Διαχείριση Τεχνικών Έργων) γεννήθηκε στον Γοργοπόταμο Κόνιτσας και κατοικεί μόνιμα στα Ιωάννινα όπου και εργάζεται στο Πανεπιστήμιο σαν διοικητικός υπάλληλος. Από το 2010 μέχρι σήμερα είναι Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Γοργοποτάμου. Η δημοσιοποίηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου ΜΥΗΕ Ρέματος Γοργοποτάμου το φθινόπωρο του 2024, ενεργοποίησε τη δράση του στην κατεύθυνση παρακολούθησης της διαδικασίας και αποτροπής της αδειοδότησης και κατασκευής του. Για αυτό τον σκοπό, βοήθησε στη σύνταξη των αντιρρήσεων των κατοίκων και του Συλλόγου (κατάθεση εντύπων Δ11) στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο. Συμμετέχει ενεργά σε δράσεις που αφορούν στα ζητήματα παρόμοιων έργων και είναι σε συνεχή επικοινωνία με ομάδες και φορείς στην περιοχή των Μαστοροχωρίων Κόνιτσας. Τον Ιούνιο του 2025, συμμετείχε στη διοργάνωση του διημέρου για «το ζήτημα της ενέργειας, τη γη και το νερό», ενημερώνοντας τους παρευρισκόμενους για τα έργα ΜΥΗΕ της περιοχής και τις αρνητικές επιπτώσεις τους στο περιβάλλον. Οραματίζεται την ήπια ανάπτυξη της περιοχής με πλήρη σεβασμό στη διατήρηση του χαρακτήρα της και την ανάδειξη του ιδιαίτερου κάλλους φυσικού περιβάλλοντός της.

Με ακαδημαϊκό υπόβαθρο στη θεατρολογία (προπτυχιακό τμ. Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πατρών και μεταπτυχιακό τμ. Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ), η Μιράντα Βατικιώτη έχει 20ετή εμπειρία ως δραματουργός, ερμηνεύτρια και θεατροπαιδαγωγός στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα σχεδιάζοντας και υλοποιώντας δράσεις με εργαλεία από τα πεδία του θεάτρου και της δημιουργικής αφήγησης. Από το 2022 συνεργάζεται με το MedINA ως υπεύθυνη εκπαιδευτικών και συμμετοχικών δράσεων σχεδιάζοντας περιβαλλοντικά και διαγενεακά εκπαιδευτικά προγράμματα με κεντρικό εργαλείο το θέατρο.

Ο Γιάννης N. Δρίνης γεννήθηκε το 1970. Σπούδασε Ιστορία, Λαογραφία και Κοινωνική Ανθρωπολογία στην Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία. Από το 2006 εργάζεται στη Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΔΙΝΕΠΟΚ) του Υπουργείο Πολιτισμού και από το 2013 είναι Προϊστάμενος του Τμήματος Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Διαπολιτισμικών Θεμάτων. Το 2025 εκλέχτηκε Επίκουρος Καθηγητής της Λαογραφίας (Υλικός Πολιτισμός) στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Ο Δημήτρης Καραβέλλας έχει εργαστεί από διάφορες θέσεις και ρόλους στο WWF για πάνω από 30 χρόνια. Έχει ασχοληθεί με βασικά ζητήματα πολιτικής που συνδέονται με τους φυσικούς πόρους, τη διατήρηση και προστασία απειλούμενων ειδών και σημαντικών οικοτόπων, την κλιματική αλλαγή και την αειφόρο ανάπτυξη σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Είναι Γενικός Διευθυντής του WWF Ελλάς, ενώ διετέλεσε μέχρι πρόσφατα πρόεδρος της Θαλάσσιας Μεσογειακής Πρωτοβουλίας του WWF. Πρόσφατα ανέλαβε και πρόεδρος του ιδρύματος Prespa Ohrid Nature Trust (PONT), που στηρίζει δράσεις προστασίας στην ευρύτερη περιοχή των Πρεσπών και της Οχρίδας. Είναι επίσης μέλος του SDSN Leadership Council of Greece. Είναι κάτοχος BSc στη Θαλάσσια Βιολογία από το Queen Mary University of London, και MSc στη Βιολογία και Διαχείριση της Αλιείας από το Bangor University. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την υποβρύχια φωτογραφία και με καταγωγή από τα Δωδεκάνησα, νιώθει στο στοιχείο του στα νερά του Αιγαίου.

Η Βασιλική Κατή είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών & Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και επικεφαλής του Εργαστηρίου Διατήρησης της Βιοποικιλότητας. Είναι βιολόγος διατήρησης, που δραστηριοποιείται στη διαχείριση προστατευόμενων περιοχών, τα απειλούμενα είδη, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, την οικολογία τοπίου και τον χωροταξικό σχεδιασμό, καθώς και στη διασύνδεση επιστήμης-πολιτικής-πρακτικής. Έχει συντάξει την πρώτη έκθεση βιοποικιλότητας για τον Αώο, προωθώντας την προστασία του ποταμού, και έχει χαρτογραφήσει τις περιοχές άγριας φύσης της Ελλάδας, οδηγώντας σε μια εθνική νομοθεσία χωρίς δρόμους. Είναι ενεργό μέλος διεθνών εταιρειών και επιτροπών (SCB, IUCN, NEMOR, BCE) και συντονίζει το Ελληνικό Σύστημα Παρακολούθησης Πεταλούδων (επιστήμη των πολιτών). Το ερευνητικό της προφίλ και το αρχείο δημοσιεύσεών της (>5000 αναφορές) βρίσκονται στην ιστοσελίδα του Εργαστηρίου Διατήρησης της Βιοποικιλότητας (https://bc.lab.uoi.gr/en/).

Ο Αλέξης Κατσαρός είναι Εκτελεστικός Διευθυντής του Μεσογειακού Ινστιτούτου για τη Φύση και τον Άνθρωπο (MedINA), ενός οργανισμού αφιερωμένου στην προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Μεσογείου σε συνεργασία με τις τοπικές κοινότητες. Με σχεδόν 15 χρόνια εμπειρίας στη διαχείριση περιβαλλοντικών έργων, την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και τη βιώσιμη ανάπτυξη, ο Αλέξης έχει ηγηθεί πρωτοβουλιών που συνδυάζουν την παραδοσιακή γνώση με την επιστημονική καινοτομία για την αντιμετώπιση σύνθετων περιβαλλοντικών και κοινωνικών προκλήσεων. Από την ανάληψη της διεύθυνσης το 2022, καθοδηγεί μια διεπιστημονική ομάδα 25 επαγγελματιών, με στόχο την προώθηση ολοκληρωμένης, ευρείας κλίμακας διατήρησης του τοπίου και την υποστήριξη βιώσιμων πρακτικών με την καθοδήγηση της τοπικής κοινότητας. Ο Αλέξης έχει ακαδημαϊκό υπόβαθρο στις Πολιτικές Επιστήμες και την Ιστορία και από το 2012 συμμετέχει ενεργά σε περιφερειακές προσπάθειες για την προστασία και την ανάδειξη της μοναδικής αξίας της λεκάνης απορροής του ποταμού Αώου/Vjosa.

Η Σοφία Κόπελα είναι διδάσκουσα στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, καθώς και σύμβουλος περιβαλλοντικής πολιτικής και δικαίου. Προηγουμένως, εργάστηκε ως Υπεύθυνη Πολιτικής για το Φυσικό Περιβάλλον στο WWF Ελλάς και ως λέκτορας στα Πανεπιστήμια Lancaster και Kingston στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Σοφία είναι κάτοχος πτυχίου νομικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, μεταπτυχιακού τίτλου στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Nottingham και διδακτορικού τίτλου στο Δίκαιο της Θάλασσας από το Πανεπιστήμιο του Bristol. Έχει δημοσιεύσει εκτενώς στον τομέα του διεθνούς δικαίου περιβάλλοντος και του δικαίου της θάλασσας.

Η Μυρσίνη Μαλακού είναι βιολόγος και ζει μόνιμα στην Πρέσπα από το 1988. Συμμετείχε στη θεσμοθέτηση του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών ως σύμβουλος με ειδίκευση στη βιολογία και την ορνιθολογία της περιοχής. Ανέλαβε τη διαχείριση της Εταιρίας Προστασίας Πρεσπών το 1991, θέση που διατηρεί μέχρι σήμερα. Ασχολείται με θέματα που αφορούν την προστασία της βιοποικιλότητας και τη διαχείριση απειλούμενων ειδών και σημαντικών βιοτόπων. Έχει εργαστεί στην έρευνα της οικολογίας σπάνιων ειδών πουλιών και ψαριών, στην αποκατάσταση και διαχείριση σημαντικών οικοτόπων, στην προώθηση και εφαρμογή πιλοτικών δράσεων αειφόρου ανάπτυξης, στην ενσωμάτωση της παραδοσιακής οικολογικής γνώσης με την επιστημονική έρευνα και διαχείριση, καθώς και στην ενδυνάμωση συμμετοχικών διαδικασιών για την ενεργή συμμετοχή κατοίκων και φορέων στη διαχείριση της βιοποικιλότητας. Παράλληλα, στo πλαίσιo της διασυνοριακής συνεργασίας στην περιοχή των Πρεσπών, ασχολείται με την ολοκλήρωση κοινών στρατηγικών και προγραμμάτων διαχείρισης και προστασίας της βιοποικιλότητας καθώς και με την εφαρμογή πιλοτικών δράσεων έρευνας και διαχείρισης στην ευρύτερη περιοχή των Πρεσπών.

Το 2001 της απονεμήθηκε το Περιβαλλοντικό Βραβείο Goldman για τη συμβολή της στην προστασία των υγροτόπων της Πρέσπας, από κοινού με τον συνάδελφό της βιολόγο Γιώργο Κατσαδωράκη. Το 2013 τιμήθηκε με το Βραβείο «Βύρων Αντύπας» σε αναγνώριση της πολυετούς επιτυχημένης δουλειάς της για την προτασία της Πρέσπας.

H Κωνσταντίνα-Αμαλία Μασίκα είναι περιβαντολλόγος, ειδικευμένη στην προστασία και διαχείριση οικοσυστημάτων, με πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και μεταπτυχιακό δίπλωμα με υποτροφία της ΕΕ από το European Association for Environmental Management and Education. Είναι προϊσταμένη στο Τμήμα Προστατευόμενων Περιοχών της Διεύθυνσης Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος και Βιοποικιλότητας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Συντονίζει και επιβλέπει εθνικά και ευρωπαϊκά έργα, όπως την Εκπόνηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών και Σχεδίων Διαχείρισης για τις περιοχές του δικτύου Natura 2000 της χώρας και το LIFE-IP 4 NATURA «Integrated actions for the conservation and management of Natura 2000 sites, species, habitats and ecosystems in Greece». Ασχολείται ιδιαίτερα με την εκπόνηση θεσμικού πλαισίου που αφορά τις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000, τα προστατευόμενα τοπία, τα απάτητα βουνά καθώς και τα Σχέδια Διαχείρισης των περιοχών αυτών.

Η Λίλη Μορδεχάι είναι κοινωνική ψυχολόγος και περιβαλλοντολόγος, με μεταπτυχιακό δίπλωμα στις γεωχωρικές τεχνολογίες και στη διαχείριση περιβάλλοντος. Έχει αναπτύξει και διαχειριστεί έργα στους τομείς της περιβαλλοντικής επικοινωνίας και εκπαίδευσης, της κοινωνικής και περιβαλλοντικής έρευνας και της αγροοικολογίας. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια εργάστηκε στο Τμήμα Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Sussex, στην Πρωτοβουλία για τους Υγροτόπους της Μεσογείου, σε ένα αστικό αγρόκτημα περμακουλτούρας και σε περιβαλλοντική συμβουλευτική. Η συνεργασία της με το MedINA ξεκίνησε το 2014 στην επικοινωνία και στη διαχείριση έργων, το 2018 ανέλαβε Επικεφαλής Προγραμμάτων και από το 2022 ηγείται του Τμήματος Ανάπτυξης.

Ο Βασίλης Νιτσιάκος, γεννημένος στην Αετομηλίτσα Ιωαννίνων το 1958, φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και το 1981 με υποτροφία από το ΙΚΥ σπούδασε Λαογραφία στο Πανεπιστήμιο του Leeds και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Cambridge, όπου και αναγορεύτηκε Διδάκτωρ το 1985. Από το 1989 διδάσκει Κοινωνική Λαογραφία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου από το 2006 κατέχει θέση Πρωτοβάθμιου Καθηγητή. Διετέλεσε επί σειρά ετών Διευθυντής του Τομέα Λαογραφίας και Πρόεδρος του οικείου Τμήματος. Διετέλεσε επίσης επί πενταετία Πρόεδρος του Λαογραφικού και Εθνολογικού Μουσείου Μακεδονίας-Θράκης, επικεφαλής του Διεθνούς Ακαδημαϊκού Δικτύου “Balkan Border Crossings”, Διευθυντής του International Konitsa Summer School “Anthropology, Ethnography and Comparative Folklore of the Balkans” και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου του Cambridge σε διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα. Επιστημονικά άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά στην ελληνική, αγγλική, ιταλική, βουλγαρική και αλβανική γλώσσα.

Ο Γιάννης Παλαιολόγος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Είναι δημοσιογράφος στο Inside story και στην εφημερίδα Καθημερινή, και συνεργάτης της Wall Street Journal. Μεταξύ 2023-2025, ήταν συν-επικεφαλής της δημοσιογραφικής πρωτοβουλίας «Βιώσιμες Κυκλάδες».

Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, από όπου έλαβε πτυχίο Πολιτικής, Φιλοσοφίας και Οικονομικών και μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφία. Έχει εργαστεί ως αρχισυντάκτης ειδικών εκδόσεων στην εφημερίδα City Press (2006-2009) και ως διευθυντής στην εφημερίδα Free Sunday (2009-2012). Διετέλεσε συντάκτης ερευνών (2013-2016), αρχισυντάκτης άρθρων γνώμης (2017-2019) και ανταποκριτής στις Βρυξέλλες (2020-2022) για την Καθημερινή. Την ίδια περίοδο (2020-2022) ήταν ανταποκριτής Βρυξελλών και για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ.

Το βιβλίο του The Thirteenth Labour of Hercules με θέμα την ελληνική κρίση εκδόθηκε το 2014 από την Portobello Books (Λονδίνο). Ακολούθησε η ελληνική έκδοση (Εκδόσεις Εστία) και δεύτερη αγγλική έκδοση το 2016. Αρθρογραφεί και σχολιάζει την επικαιρότητα σε διεθνή μέσα όπως το BBC, η Wall Street Journal και η Washington Post, ενώ έχει συνεισφέρει άρθρα και στους Financial Times, το Time, το Politico, το Politico Europe και το New Republic. Το 2012 ήταν ο πρώτος νικητής του ελληνικού διαγωνισμού οικονομικής δημοσιογραφίας της Citi για ρεπορτάζ του με θέμα τις διαπραγματεύσεις για το PSI. Εκπροσώπησε την Ελλάδα ως Marshall Memorial Fellow για την περίοδο 2015-2016.

Εκτός της δημοσιογραφίας, συνεργάστηκε με την ομάδα Ab Ovo στο σενάριο της θεατρικής σάτιρας «Μαμά Ελλάδα 2», που παίχθηκε στην Αθήνα το 2009-2010.

Ο Χαρητάκης Παπαϊωάννου είναι βιολόγος με ειδίκευση στη διατήρηση της φύσης, με μια καριέρα συνδεδεμένη με τη μελέτη και προστασία του βαλκανικού αγριόγιδου (Rupicapra rupicapra balcanica). Κάτοχος πτυχίου Βιολογίας από το ΑΠΘ, μεταπτυχιακού τίτλου (MSc) στη Βιολογία Διατήρησης από το Manchester Metropolitan University και διδακτορικού τίτλου (PhD) με αντικείμενο το βαλκανικό αγριόγιδο από το Πανεπιστήμιο Πατρών, έχει συνδυάσει την ακαδημαϊκή του εξειδίκευση με εφαρμοσμένη δράση στη διατήρηση. Από το 2011, ως στέλεχος της Αναπτυξιακής Εταιρείας Ηπείρου Α.Ε., είναι συντονιστής του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO Βίκου–Αώου. Επιπλέον συμμετέχει σε ποικίλες έρευνες και δράσεις για τα ορεινά οικοσυστήματα.

Το έργο του εκτείνεται από τη συστηματική παρακολούθηση πληθυσμών ειδών άγριας πανίδας και οικολογικές μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδιαιτημάτων και τον περιορισμό των απειλών, έως τον εθνικό σχεδιασμό πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της συγγραφής του Σχεδίου Δράσης της Ελλάδας για το είδος αγριόγιδο. Πρόσφατα προγράμματα επεκτείνονται στον Εθνικό Δρυμό Ολύμπου, καθώς και σε διασυνοριακές πρωτοβουλίες με τη γειτονική Αλβανία, με στόχο τη διασφάλιση της ορθής διαχείρισης της φύσης στη διασυνοριακή ζώνη. Η προσέγγισή του γεφυρώνει με συνέπεια την επιστήμη, τη διαχείριση και την πολιτική, καθιερώνοντας το αγριόγιδο, πέρα από όλα τα άλλα, ως είδος-σύμβολο για τη βιοποικιλότητα των αλπικών οικοσυστημάτων.

Ο Μιχάλης Πετράκος κατέχει πτυχίo στη Ναυπηγική από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, μεταπτυχιακό και διδακτορικό δίπλωμα στη Στατιστική από το Πανεπιστήμιο του Wyoming. Η μεταδιδακτορική του έρευνα στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επικεντρώθηκε στην εφαρμογή δεδομένων τηλεπισκόπησης στην περιβαλλοντική παρακολούθηση και ανάλυση. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν το θαλάσσιο περιβάλλον, τις επίσημες στατιστικές, τη βιοστατιστική, την τηλεπισκόπηση και τη βιώσιμη αγροτική ανάπτυξη. Την τελευταία δεκαετία υπηρετεί στον Δήμο Πρεσπών, επί του παρόντος ως Γενικός Γραμματέας, όπου ηγείται του στρατηγικού σχεδιασμού για τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη διαχείριση των φυσικών πόρων, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τη διασυνοριακή συνεργασία. Συντονίζει εθνικά και ευρωπαϊκά έργα που υποστηρίζουν την τοπική παραγωγή, βελτιώνουν τις δημοτικές υπηρεσίες, προωθούν την αυτοπαραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ενισχύουν την οικοτουριστική ταυτότητα της περιοχής. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, παρέμεινε ενεργός σε πρωτοβουλίες που προωθούν την πολιτική οικολογία, τη βιώσιμη κινητικότητα και τη συμμετοχική διακυβέρνηση.

Η Βιβή Ρουμελιώτου είναι νομικός, ειδικευμένη στο διεθνές δίκαιο περιβάλλοντος, με πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας και μεταπτυχιακό και διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Έχει εργαστεί ως εμπειρογνώμονας του διεθνούς, ενωσιακού και ελληνικού δικαίου περιβάλλοντος σε διάφορα προγράμματα και μελέτες και έχει επιστημονικές δημοσιεύσεις σε αυτούς τους κλάδους. Ζει στην Πρέσπα με την οικογένειά της από το 2005, ενώ εργάζεται για την Εταιρία Προστασίας των Πρεσπών από το 2000, αρχικά συντονίζοντας τις διασυνοριακές δράσεις της ΕΠΠ και, τα τελευταία δέκα και πλέον χρόνια, τις εθνικές και διεθνείς δράσεις πολιτικής.

Ο Φανοίκος Σακελλαράκης έζησε και εργάστηκε στο Διασυνοριακό Πάρκο Πρεσπών, όπου επικεντρώθηκε στη μελέτη της δυναμικής της βλάστησης στις παραλίμνιες περιοχές της Μεγάλης και της Μικρής Πρέσπας, προσπαθώντας παράλληλα να κατανοήσει τους μηχανισμούς επίλυσης συγκρούσεων που ανακύπτουν σε θέματα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνεργάστηκε με τον ερευνητικό σταθμό Tour du Valat (Γαλλία), την Εταιρία Προστασίας Πρεσπών (ΕΠΠ), τη Μακεδονική Οικολογική Εταιρεία (MES) και τον οργανισμό Protection and Preservation of Natural Environment of Albania (PPNEA). Από το 2022 εργάζεται στο MedINA, αρχικά ως Ειδικός Βιοποικιλότητας και Οικοσυστημάτων, ενώ από το 2024 είναι Συντονιστής του Προγράμματος για το Νερό του οργανισμού.

Η Καλλιόπη Στάρα (MSc Οικολογία, PhD Λαογραφία) είναι ερευνήτρια σε θέματα που αφορούν τη σχέση των ανθρώπων με τη Φύση. Tα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν στη μελέτη των Ιερών Φυσικών Τόπων, θέματα Εθνοβιολογίας και Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Είναι μέλος της ομάδας σύνταξης του φακέλου για την ένταξη του πολιτιστικού τοπίου Ζαγορίου στα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και εξωτερική συνεργάτιδα του ΥΠΠΟ για το θέμα. Το εκπαιδευτικό της έργο περιλαμβάνει τη διδασκαλία πανεπιστημιακών μαθημάτων όπως την «Πολιτισμική Οικολογία» και τον σχεδιασμό προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Είναι μέλος της ομάδας εργασίας για τις Πολιτισμικές και Πνευματικές Αξίες των Προστατευόμενων Περιοχών της IUCN (CSVPA) και γραμματέας του ΔΣ του Σταθμού Έρευνας ΠΑΛΑΣΕ στα Άνω Πεδινά Ζαγορίου. Το συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων, αλλά και βιβλία για παιδιά και το ευρύ κοινό. Το βιβλίο της «Τα δέντρα του τόπου μας» (Αρτέον 2021), βραβεύτηκε το 2022 από την Ακαδημία Αθηνών.

Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1991 στην Αθήνα. Ολοκλήρωσε το σχολείο του στο Μαρούσι, από το οποίο αποφοίτησε το 2008 με γενικό βαθμό 19,72/20. Του απονεμήθηκε η «Υποτροφία EUROBANK EFG για την υψηλότερη βαθμολογία εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο» και εισήχθη στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) με 19,776 μόρια. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές του σπουδές το 2013, αποφοιτώντας με τελικό βαθμό 9,12/10.
Το 2013 ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο London School of Economics (LSE), όπου απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στις Πολιτικές Επιστήμες και την Πολιτική Οικονομία, αποφοιτώντας με διάκριση το 2014.
Από τον Ιούνιο του 2015 εργάζεται στην Datamed ΑΕ, αρχικά ως Project Manager σε έργα Ιατρικής Πληροφορικής και στη συνέχεια ως Project Office Director. Τον Απρίλιο του 2018 διορίστηκε Αντιπρόεδρος και Διοικητικός Σύμβουλος της εταιρείας, με έμφαση στις διεθνείς συνεργασίες και τις δραστηριότητες της εταιρείας στο εξωτερικό.

Το 2017 ξεκίνησε τη διδακτορική του διατριβή στο ΕΜΠ στον τομέα της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας και των υπηρεσιών ηλεκτρονικής υγείας.
Από το 2018 έως το 2022, διετέλεσε Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής. Στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, τοποθετήθηκε στην τιμητική τελευταία θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Κινήματος Αλλαγής. Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του ως Γραμματέας του κόμματος, εξελέγη μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής.

Τον Μάιο του 2023 εξελέγη βουλευτής Ανατολικής Αττικής με το ΠΑΣΟΚ και σήμερα είναι υπεύθυνος του Τομέα Περιβάλλοντος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Η Alexia ζει και συγγράφει στη Λακωνία και στη Μοντάνα των ΗΠΑ. Άρθρα και δοκίμιά της έχουν δημοσιευτεί στους New York Times, στο National Geographic, στον Guardian, στη Washington Post, στο Scientific American, στο Orion Magazine κ.ά. Tα τελευταία χρόνια, με το έργο της εξερευνά τις γαστρονομικές και γεωργικές ιστορίες και παραδόσεις της Ελλάδας, την αποκατάσταση των οικοτόπων και την κλιματική κρίση στα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ, καθώς και σε άλλα σημαντικά απειλούμενα οικοσυστήματα — πιο πρόσφατα, το δέλτα του ποταμού Vjosa στην Αλβανία. Την απασχολούν οι βαθιές συνδέσεις ανάμεσα στις παραδοσιακές διατροφικές πρακτικές, τη ζώσα πολιτιστική κληρονομιά και τη βιοποικιλότητα. Τον τελευταίο καιρό διερωτάται αν οι προσπάθειες για την προστασία και την αποκατάσταση της φύσης μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία βιώσιμων, ευημερούντων πολιτισμών και οικονομιών – και το αντίστροφο. Στον ελεύθερο χρόνο της απολαμβάνει το διάβασμα, τις πεζοπορίες στα αρχαία μονοπάτια της Ελλάδας, το κολύμπι στο Μυρτώο Πέλαγος, τη συμμετοχή σε πανηγύρια, και τις εξορμήσεις με τον σύντροφό της και τα δύο νεαρά ενήλικα παιδιά της.

Η Esmeralda Agolli κατέχει τη θέση της Αναπληρώτριας Καθηγήτριας στο Τμήμα Αρχαιολογίας και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Πανεπιστημίου των Τιράνων. Υπηρετεί επίσης ως σύμβουλος για την άυλη πολιτιστική κληρονομιά του Υπουργού Οικονομίας, Πολιτισμού και Καινοτομίας στην Αλβανία. Η Esmeralda απέκτησε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας Cotsen στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA).

Η ακαδημαϊκή της έρευνα διερευνά κυρίως τα κοινωνικά δίκτυα και τις πολιτιστικές μεταδόσεις των κοινοτήτων της ύστερης προϊστορικής περιόδου στα Δυτικά Βαλκάνια. Τα τελευταία χρόνια, η Esmeralda έχει μετατοπίσει την εστίασή της στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά. Έχει ηγηθεί μιας μακροχρόνιας εκστρατείας επιτόπιας έρευνας σε όλη τη χώρα, επικεντρώνοντας την προσοχή της στην καταγραφή των παραδοσιακών ταφικών πρακτικών και τελετουργιών. Αυτή η πρωτοβουλία όχι μόνο ασχολείται με ζητήματα πολιτιστικής ταυτότητας, αλλά υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της διατήρησης και της προώθησης ζωτικών πτυχών της αλβανικής κοινωνίας.

Ο Oliver Avramoski είναι Διευθυντής του Περιφερειακού Γραφείου για την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), θέση που κατέχει από τον Ιανουάριο του 2024. Ως ηγετική μορφή στον τομέα της περιβαλλοντικής διατήρησης με πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας, ο Oliver έχει εργαστεί εκτενώς σε όλα τα Δυτικά Βαλκάνια, με ιδιαίτερη έμφαση στις προστατευόμενες περιοχές και τη διαχείριση διασυνοριακών λεκανών απορροής ποταμών στην Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Ελλάδα. Πριν ενταχθεί στην IUCN, υπηρέτησε για έξι χρόνια ως Συντονιστής Επιχορηγήσεων στο Prespa Ohrid Nature Trust (PONT), όπου υποστήριξε τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης σε διασυνοριακές προστατευόμενες περιοχές, με ισχυρή έμφαση στην ανάπτυξη ικανοτήτων, τη διακυβέρνηση και τη χρηματοδότηση δράσεων διατήρησης. Αυτή την περίοδο, ο Oliver ηγείται της συμμετοχής της IUCN στη Β’ Φάση του έργου για το Εθνικό Πάρκο Άγριου Ποταμού Vjosa, το οποίο στοχεύει στην επιχειρησιακή λειτουργία του πάρκου μέσω της δημιουργίας δομών διαχείρισης, μηχανισμών χρηματοδότησης και στρατηγικών σχεδίων. Το έργο περιλαμβάνει επίσης την επέκταση της προστατευόμενης περιοχής προς τo ανάντη τμήμα του, αυτό του ποταμού Αώου στην Ελλάδα, με στόχο τη δημιουργία του πρώτου διασυνοριακού πάρκου άγριου ποταμού στην Ευρώπη.
Με βαθιά γνώση της διεθνούς περιβαλλοντικής πολιτικής, της Παγκόσμιας Κληρονομιάς και των συμβάσεων για τη βιοποικιλότητα, ο Oliver προσφέρει μια στρατηγική, διεπιστημονική προσέγγιση στην περιβαλλοντική διατήρηση, βασισμένη στην τοπική συμμετοχή και τις διεθνείς βέλτιστες πρακτικές.

Η Robertina Brajanoska διαθέτει πάνω από 24 χρόνια εμπειρίας στη διατήρηση της φύσης τόσο σε εθνικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο. Επί του παρόντος είναι Εκτελεστική Διευθύντρια της Μακεδονικής Οικολογικής Εταιρείας (MES), εταίρου του BirdLife στη Βόρεια Μακεδονία. Η επαγγελματική της πορεία καλύπτει τόσο τον κυβερνητικό όσο και τον μη κυβερνητικό τομέα, γεγονός που της παρέχει εις βάθος γνώση για την ανάπτυξη πολιτικών, την εφαρμογή του Κοινοτικού Κεκτημένου της ΕΕ και τη σύνταξη εθνικών στρατηγικών για τη βιοποικιλότητα. Διαθέτει εκτενή εμπειρία στον σχεδιασμό προστατευόμενων περιοχών και οικολογικών δικτύων, στην ανάπτυξη σχεδίων διαχείρισης μέσω συμμετοχικών διαδικασιών εμπλεκομένων φορέων και στην υποστήριξη των φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών. Έχει επίσης συμβάλει στη διαδικασία ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ στον τομέα της προστασίας της φύσης.

Η Lígia Vaz de Figueiredo είναι Αρχιτέκτονας Τοπίου με διδακτορικό στην Αποκατάσταση και Διαχείριση Ποταμών και μεταπτυχιακό στη Βιώσιμη Αστική και Περιβαλλοντική Αναγέννηση. Οι κύριοι τομείς εξειδίκευσής της περιλαμβάνουν την αποκατάσταση τοπίου, την αξιολόγηση οικοσυστημικών και τοπιακών υπηρεσιών και τις σχετικές διαδικασίες δημόσιας συμμετοχής. Είναι Συντονίστρια του CIAUD (Ερευνητικό Κέντρο Αρχιτεκτονικής, Πολεοδομίας και Αστικού Σχεδιασμού) στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας, όπου παρέχει υποστήριξη σε δραστηριότητες Έρευνας και Ανάπτυξης ως Επιστημονική Υπεύθυνη.

Τα τελευταία χρόνια, έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομάδες έργων Έρευνας και Ανάπτυξης (URBEM, RIPROCITY, PERIURBAN, ART3C) και σε έργα ενσωμάτωσης επιστήμης/κοινωνίας με ανταγωνιστική χρηματοδότηση (Rollin’Rivers Project – DIMFE; Open Rivers Programme; Πρόγραμμα Κλιματικής Δράσης και Δημόσιας Συμμετοχής, Ίδρυμα Calouste Gulbenkian), ως μέρος της συνεργασίας της με το GEOTA (Ομάδα Εργασίας για τη Χωροταξία και το Περιβάλλον), όπου εργάζεται ως Ειδική σε Θέματα Υδατικών Πόρων, Αποκατάστασης και Διαχείρισης Ποταμών. Αυτή τη στιγμή, είναι μέλος της επιστημονικής ομάδας του έργου CONNECT του IST, που χρηματοδοτείται από το FCT, εργαζόμενη στην ενσωμάτωση της οικολογίας με τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό για την καλύτερη επικοινωνία της επιστήμης με τα ενδιαφερόμενα μέρη και το ευρύτερο κοινό.

Η Besjana Guri είναι περιβαλλοντική ακτιβίστρια από την Αλβανία με περισσότερα από δέκα χρόνια ενεργής συμμετοχής στην προστασία του περιβάλλοντος και σε εκστρατείες ευαισθητοποίησης. Έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην προστασία ενός από τους τελευταίους άγριους ποταμούς της Ευρώπης – του ποταμού Vjosa στην Αλβανία – που οδήγησε στην ανακήρυξή του ως Εθνικό Πάρκο Άγριου Ποταμού. Μαζί με την ομάδα της στην EcoAlbania και τους εταίρους της εκστρατείας «Σώστε τη Μπλε Καρδιά της Ευρώπης», Riverwatch και EuroNatur, συνεχίζει να εργάζεται για τη μακροπρόθεσμη προστασία του ποταμού Vjosa/Aoos. Τον Απρίλιο του 2025, της απονεμήθηκε το Βραβείο Περιβάλλοντος Goldman για την Ευρώπη, γνωστό και ως το «Πράσινο Νόμπελ».

Ο Julian Hoffman είναι συγγραφέας και φυσιοδίφης που ζει δίπλα στις λίμνες των Πρεσπών στη βόρεια Ελλάδα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του, «Lifelines: Searching for Home in the Mountains of Greece», κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2025 και επιλέχθηκε από τους Financial Times ως ένα από τα καλύτερα καλοκαιρινά αναγνώσματα της χρονιάς. Το «Irreplaceable: The Fight to Save our Wild Places» ήταν φιναλίστ με ιδιαίτερη διάκριση για το Wainwright Prize for Writing on Global Conservation το 2020 και ανακηρύχθηκε Βιβλίο της Χρονιάς από τη Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία. Το «The Small Heart of Things» κέρδισε το AWP Award for Creative Nonfiction το 2012 καθώς και το National Outdoor Book Award για λογοτεχνία φυσικής ιστορίας. Ο Julian εργάζεται αυτή την περίοδο σε ένα νέο βιβλίο με τίτλο «River Song», που αφορά το ποτάμιο οικοσύστημα του Αώου/Vjosa, το οποίο διασχίζει την Ελλάδα και την Αλβανία.

Η Klaudja Koçi είναι Διευθύντρια Προγραμμάτων στην PPNEA, υπεύθυνη προγράμματος για τις περιοχές διατήρησης οικολογικής συνδεσιμότητας και τις προστατευόμενες περιοχές. Από το 2014, δραστηριοποιείται στη διασυνοριακή περιοχή της Πρέσπας ως Συντονίστρια του PrespaNet για την PPNEA και εργάζεται με συνεργαζόμενες ΜΚΟ από την Ελλάδα και τη Βόρεια Μακεδονία. Μέσα στα χρόνια έχει συντονίσει έργα σε σημαντικές διασυνοριακές προστατευόμενες περιοχές στην Αλβανία, όπως το Διασυνοριακό Πάρκο Πρεσπών, η περιοχή Shebenik–Jabllanica και η περιοχή Sharr–Korab–Koritnik.

Η Klaudja έχει ηγηθεί εκπαιδευτικών και ενημερωτικών εκστρατειών ευαισθητοποίησης για μεγάλα θηλαστικά, όπως ο βαλκανικός λύγκας και η καφέ αρκούδα, σε συνεργασία με τοπικές κοινότητες σε προστατευόμενες περιοχές και οικολογικούς διαδρόμους στην Αλβανία. Έχει συμβάλει στις διαδικασίες ανακήρυξης προστατευόμενων περιοχών, σε μελέτες σκοπιμότητας για οικολογικούς διαδρόμους στην Αλβανία, καθώς και στην ενίσχυση δεξιοτήτων του προσωπικού που εργάζεται σε προστατευόμενες περιοχές, των τοπικών οργανώσεων και των ηγετών κοινοτήτων. Εξειδικεύεται στη διασυνοριακή διατήρηση, τη διασύνδεση οικοσυστημάτων και την ενίσχυση της συμμετοχής τοπικών κοινωνιών στην προστασία του περιβάλλοντος.

Η Mirjam de Koning εντάχθηκε στο Prespa Ohrid Nature Trust (PONT) ως Εκτελεστική Διευθύντρια το 2016. Είναι ειδική σε θέματα διακυβέρνησης και αποτελεσματικής διαχείρισης των φυσικών πόρων και έχει πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας στη διαχείριση προγραμμάτων για κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς οργανισμούς σε διάφορες χώρες, όπως το Λάος, η Νότια Αφρική, η Κένυα και το Καμερούν. Σήμερα ζει στα Τίρανα της Αλβανίας. Η Mirjam έχει συγγράψει διάφορα άρθρα σχετικά με το έργο της και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου από το Πανεπιστήμιο Wageningen και διδακτορικού τίτλου από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αφρικής. Το PONT είναι ένα διασυνοριακό ταμείο αφιερωμένο στη διατήρηση της πλούσιας φυσικής κληρονομιάς των ορεινών διασυνοριακών προστατευόμενων περιοχών της Αλβανίας, της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας και των οικολογικών τους διαδρόμων.

Ο Danijel Loncar ασχολείται με πρωτοβουλίες που συνδέουν τη διατήρηση των εσωτερικών υδάτων με τη συμμετοχή της κοινότητας, τον πολιτισμό και την κληρονομιά σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η δουλειά του στο The Nature Conservancy συχνά γεφυρώνει την αφήγηση, την τέχνη και την περιβαλλοντική διατήρηση, αναδεικνύοντας τη δύναμη των ιστοριών να εμπνέουν δράση και φροντίδα για τη φύση. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το πώς η αφήγηση μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να επανασυνδεθούν με τους ποταμούς ως μέρη με νόημα, μνήμη και ταυτότητα, προωθώντας τις προσπάθειες διατήρησης.

Η Milica Miskovic κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους (MSc) στη Βιολογία/Ζωολογία και εργάζεται στον τομέα της προστασίας της φύσης για περισσότερα από 15 χρόνια, ξεκινώντας από μικρές τοπικές ΜΚΟ έως τη BirdLife Serbia, τη BirdLife International και το Critical Ecosystem Partnership Fund. Σήμερα ηγείται του Προγράμματος δράσης για τη διατήρηση της φύσης στο περιφερειακό γραφείο της IUCN για την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, με έδρα το Βελιγράδι της Σερβίας.

Ο Olsi Nika είναι βιολόγος με μεταπτυχιακό δίπλωμα (MSc) στην Περιβαλλοντική Βιολογία και διδακτορική διατριβή υπό εκπόνηση στη Βιολογία της Διατήρησης. Διαθέτει πάνω από 10 χρόνια εργασιακής εμπειρίας στον τομέα του περιβάλλοντος, της περιβαλλοντικής πολιτικής, της κοινωνίας των πολιτών και της διατήρησης της φύσης. Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε το 2010, όταν συμμετείχε σε έργα περιβαλλοντικής παρακολούθησης στην Αλβανία ως μέλος της Σχολής Φυσικών Επιστημών. Από το 2013 αποτελεί μέλος του τομέα της κοινωνίας των πολιτών, εργαζόμενος σε διάφορα έργα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος, τη συνηγορία και την πολιτική. Ως εκ τούτου, διαθέτει εκτεταμένη εμπειρία και γνώση όσον αφορά την υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών, τη διαχείριση, ανάπτυξη και αξιολόγηση έργων, τη νομοθεσία για το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, τη διατήρηση της φύσης, προσεγγιστικές μεθόδους, τη μεταφορά του κοινοτικού κεκτημένου στην εθνική νομοθεσία, τις πολιτικές και τη νομοθεσία για την τοπική αυτοδιοίκηση. Ο Olsi είναι ο νικητής του έγκριτου Περιβαλλοντικού Βραβείου Goldman για το 2025 για τις προσπάθειές του στην προστασία του ποταμού Αώου/Vjosa και τη δημιουργία του Εθνικού Πάρκου Άγριου Ποταμού Vjosa. Είναι Εκτελεστικός Διευθυντής και ιδρυτής της EcoAlbania, ΜΚΟ που ασχολείται με την προστασία των φυσικών οικοσυστημάτων στην Αλβανία.

Ο Gonzalo Oviedo είναι ανθρωπολόγος και περιβαλλοντολόγος από τον Ισημερινό της Νότιας Αμερικής, με μακρά διεθνή εμπειρία σε κοινωνικο-πολιτιστικές πτυχές της διατήρησης της φύσης, συμπεριλαμβανομένων θεμάτων που αφορούν τους αυτόχθονες πληθυσμούς, τις αγροτικές κοινότητες, την παραδοσιακή γνώση, τις πολιτιστικές πρακτικές, τις προστατευόμενες περιοχές, την περιβαλλοντική διακυβέρνηση, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις κοινωνικές διασφαλίσεις, την περιβαλλοντική και αγροτική εκπαίδευση. Ο Gonzalo εργάζεται ως ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας παρέχοντας τεχνικές συμβουλές και υποστήριξη σε οργανισμούς και έργα σχετικά με διάφορες πτυχές της συμπεριληπτικής περιβαλλοντικής διατήρησης. Μέχρι το 2023, εργάστηκε για διεθνείς οργανισμούς σε θέσεις όπως Διευθυντής Προγράμματος για τα Μεσογειακά Πολιτιστικά Τοπία στο Ίδρυμα MAVA για τη Φύση, Ανώτερος Σύμβουλος Κοινωνικής Πολιτικής στην IUCN, Επικεφαλής Περιβαλλοντικής Διατήρησης στο WWF International, Επικεφαλής Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο Ίδρυμα Charles Darwin για τα Νησιά Γκαλαπάγκος και άλλες. Έχει έδρα την Ελβετία.

Η Lela Qejvani είναι Αλβανίδα συγγραφέας και ακτιβίστρια, με καταγωγή από το χωριό Kallarat στην περιοχή της Αυλώνας. Απόφοιτος του Γεωπονικού Ινστιτούτου της Kamza, έχει κάνει αξιοσημείωτες συνεισφορές στη λογοτεχνία και την περιβαλλοντική συνηγορία. Είναι συγγραφέας πέντε βιβλίων σε διάφορα είδη, όπως ποίηση, απομνημονεύματα και γαστρονομία. Αφού έζησε στην Ελλάδα για σχεδόν τρεις δεκαετίες, επέστρεψε στην Αλβανία το 2021 και έκτοτε συμμετέχει ενεργά στην οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών PPNEA (Protection and Preservation of Natural Environment of Albania), η οποία επικεντρώνεται στην προστασία του περιβάλλοντος. Η Lela είναι μια εξέχουσα φωνή σε εκστρατείες υπεράσπισης των υδάτινων πόρων της Αλβανίας, ιδίως του ποταμού Shushica, που αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου Vjosa. Ο συνεπής ακτιβισμός της, σε συνδυασμό με το λογοτεχνικό της έργο, υπογραμμίζει τη βαθιά της δέσμευση στην κοινότητά της και το φυσικό περιβάλλον.

Η Annette Spangenberg ξεκίνησε να εργάζεται στη EuroNatur το 2002, ως υπεύθυνη έργου. Στη διάρκεια της πορείας της στον οργανισμό, έχει ασχοληθεί με πληθώρα θεμάτων, όπως η προστασία μεγάλων σαρκοφάγων, η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και η πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Πράσινης Ζώνης. Από το 2013 είναι Επικεφαλής του Προγράμματος Εσωτερικών Υδάτων και μέλος της Ομάδας Ανώτερης Διοίκησης της EuroNatur. Έχει ενεργή συμμετοχή σε έργα που αποσκοπούν στην προστασία των ποταμών ελεύθερης ροής, με πιο εμβληματικό παράδειγμα τη συμβολή της στην εκστρατεία «Σώστε τη Μπλε Καρδιά της Ευρώπης», στην οποία συμμετέχει από την έναρξή της το 2011-2012.

Ο Zydjon Vorpsi είναι Μηχανικός Φυσικών Πόρων με ισχυρό υπόβαθρο στην ορνιθολογία και τη διατήρηση κρισίμων οικοτόπων και πληθυσμών πτηνών. Από τον Δεκέμβριο του 2016 αποτελεί μέλος της περιβαλλοντικής οργάνωσης PPNEA (Protection and Preservation of Natural Environment of Albania), όπου σήμερα κατέχει τη θέση του Υπεύθυνου Πολιτικής. Με την πάροδο των ετών, έχει επίσης επιτελέσει βασικούς ρόλους, όπως ειδικός περιβαλλοντικής διατήρησης, υπεύθυνος έργου και εμπειρογνώμονας σε έρευνα πεδίου. Έχει ηγηθεί στρατηγικών προγραμμάτων προστασίας της φύσης, όπως τα «Διαχείριση Υγροτόπων και Διατήρηση του Αργυροπελεκάνου στη Λεκάνη της Μεσογείου», «Adriatic Flyway 4», «Bird Brother» και η «Προστασία του Δέλτα του Αώου από τη Μη Βιώσιμη Ανάπτυξη». Η τεχνική του κατάρτιση και η εμπειρία του στο πεδίο έχουν συμβάλει καθοριστικά στην εφαρμογή περιφερειακών και διεθνών πρωτοβουλιών όπως η «Προστασία της Βιοποικιλότητας στη Διασυνοριακή Πρέσπα», η «IPA – Ανοίγοντας τον Δρόμο προς ένα Βιώσιμο Δίκτυο Natura 2000 στην Αλβανία» και η «Νέα Ζωή για τον Ασπροπάρη». Μέσω του έργου του, ο Zydjon διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής για τη διατήρηση, την υποστήριξη της βιώσιμης περιβαλλοντικής διακυβέρνησης και την ενίσχυση της προστασίας των θερμών σημείων βιοποικιλότητας σε όλη την Αλβανία.

Η Theresa Wagner είναι υπεύθυνη επικοινωνίας και συντονίστρια έργου για τον ποταμό Oder στην περιβαλλοντική ΜΚΟ Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland (Γερμανία) από το 2021 και, στο πλαίσιο αυτής της ιδιότητας, είναι η γερμανίδα συντονίστρια της διεθνούς συμμαχίας «Time for the Oder» (Πολωνία-Τσεχία-Γερμανία). Αυτή τη στιγμή, συνεργάζεται με τους Πολωνούς και Τσέχους συναδέλφους της σε δύο διεθνή έργα για τον Oder με στόχο τη βελτίωση της διακρατικής συνεργασίας και επικοινωνίας για την προστασία του τριεθνικού ποταμού. Επιπλέον, εργάζεται στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Erlangen-Nuremberg του Πανεπιστημίου FAU ως ερευνήτρια συνεργάτης στον τομέα της Μετανάστευσης και της Ένταξης. Σπούδασε Βιολογία (B.Sc. και M.Sc.) και Διεθνή Ανθρώπινα Δικαιώματα (M.A.) και εργάστηκε ως ελεύθερη επαγγελματίας στην κλινική έρευνα για πέντε χρόνια. Είναι εθελόντρια στο διοικητικό συμβούλιο της ΜΚΟ Nuremberg Human Rights Center.